Create Your Own Countdown

Google

   
  *** İYİLİK İİN KOŞANLARIN YERİ***
  Efsane Doktor
 



Tokat'ın köylerinde bir efsane gezer: Yetiş Dr. Ahmet yetiş!  
Ahmet İlhan, Tokat'ın Bereketli kasabasından. 1981'de İstanbul Tıp Fakültesi'ni kazandığı haberi köyüne ulaşınca evinin önü yaşlılarla dolup taşmış.
 
 
Yıllardır doktora hasret yaşayan köylülerin kendisini tebrik etmek için değil, tedavi olmak için geldiğini görünce Hipokrat yeminini daha mezun olmadan orada etmiş...
1981 yılının bir yaz gününde İstanbul'dan gelen haberle bayram sevinci yaşanır İlhan ailesinin evinde. Acele yazılı telgrafı açan ailesi iliştirilmiş notta 'Yiğenim Ahmet İstanbul Tıp Fakültesi'ni kazanmış. Gözlerinden öpüyorum.' yazılıdır. Annesi sevinç gözyaşlarını tutamaz. Kısa sürede tüm kasabaya yayılır haber. Akşam evin yolunu tutan Ahmet İlhan, kapı önünde bekleşen teyzeleri görür. İlk aklına gelen doktor olacağı için tebrik etmeye geldikleri olur. İçeri girdiğinde yıllardır doktor hasreti ile yanan yaşlıların kendisine tedavi olmak için geldiklerini anlar. Yaşlı teyzelere daha okulu yeni kazandığını, kendilerini tedavi edecek bilgisinin olmadığını anlatmaya çalışsa da başarılı olamaz. İşte o gün emektar doktor Ahmet İlhan, "Teyzelerim size söz veriyorum doktor olduktan sonra buraya gelip hizmet edeceğim." der. Yıllar sonra bir doktor olarak Tokat'ın Bereketli kasabasına, söz verdiği yere geldiğinde o yaşlı teyzelerden çoğu ölmüştür ama içlerinden birini tedavi edebilir. "Teyzeciğim ben geldim, yıllar önce size söz vermiştim doktor olunca muayene edeceğim diye, sözümü tuttum." der. Bu yaşanan olaydan sonra kendisinde doğduğu yerde kalıp buradaki insanlara hizmet etme fikri yerleşir.
Küçükken edebiyata duyduğu merakla hayalinde gazeteci olmak fikri vardır İlhan'ın. Lakin babasına gazeteci olmak fikrini açtığında tepki görür. "Ne yani gazete mi satacaksın elinde kapı kapı gezip?" der. Ne yapsa da babasına durumu anlatamaz. Sonrasında babasının da isteği ile doktor olmaya karar verir. Babası doktor olmasını çok istemektedir Ahmet'in. Köylerinde yaşanan doktor sıkıntısı 5 kardeşinin doktor olmadığı için ölmesi de tetiklemiştir bu isteği. İlhan bu durumu, "Burada hangi kadına sorsanız 5 ya da 4 çocuğu olduğunu söyler. Ölen kaç çocuğunuz var, diye sorarsanız mutlaka yaşayan çocuğundan daha fazla olduğunu görürsünüz. Yaşı 50'nin üzerinde olan hangi kadına sorarsanız sorun yaşayan çocuklarının sayısı ölen çocuklarının sayısından daha azdır. Yaşanan doktor sıkıntısı ölümleri de beraberinde getirmiştir." diye açıklıyor.
1981 yılında Tokat'a bağlı Bereketli'nin Turaç köyünden İstanbul Tıp Fakültesi'ne uzanan hikâyesi burada başlar İlhan'ın. Gazeteci olma hayali tüm hevesiyle doktor olma yönünü kaymıştır. 87 yılında okulundan mezun olduğunda ilk görev yeri Diyarbakır'a gider. Ama aklında evine muayene olmak için gelen yaşlı teyzeler vardır. Onlara bir söz vermiştir. Tayinini doğduğu yere yani Bereketli'nin Turaç köyüne ister. O yılda göreve başlar. 20 yılı aşkın bir süredir hastaların yardımına koşan İlhan herkesin sevip saydığı biri. Küçük çocuklara ne olmak istiyorsun, diye sorduğunuzda doktor olmak yerine size "Ahmet amca gibi bir doktor olmak istiyorum." cevabını alıyorsunuz. Kimi zaman komik durumların da yaşandığını aktarıyor İlhan. "Hasta geliyor bazen. Ankara ya da İstanbul'a gitmesi gerektiğini söylüyorum. Hasta gidiyor muayenesini en büyük hastanelerde profesör ya da uzman hekimlere oluyor. Reçeteyi sonrasında ilaçları almadan bir de bana getiriyorlar. Hocam şu reçeteye bir bak hele, sen al dersen alırız yoksa almayız, diyorlar. Kasabalı bana bu kadar güveniyor. Ben alma desem koskoca prf. ya da uzman hekimin yazdığı reçeteyi almayacak hasta." diyor.
Bir yılda 15 bin hasta tedavi ediyor
Bereketli'de hastalarla aile hekimliğini 20 yıl önce başlatan Ahmet İlhan, hastaların kendine olan güvenini hastanın özgeçmişini ve soy geçmişini bilmesine bağlıyor. "Hangi ailede hangi kalıtsal hastalığın olduğunu biliyorum. Bu yüzden teşhis koymam ve uyguladığım tedaviyi takip etmem oldukça kolay oluyor. Sonuçları da başarılı oluyor." diye ekliyor.
Göreve başladığından itibaren ünü çoğu köye ve kasabaya ulaşan İlhan'ın hastası da oldukça fazla. Bir hemşire ve bir görevli ile 1 yılda yaklaşık 15 bin hastayı tedavi ediyor. Kendisi göreve gelmeden önce yaptığı araştırmada bu sayı 6 senede 3 bin civarında kalmış. Bunu gelen doktor ya da hemşirenin fazla kalmadan görevi bırakmasına ya da tayinini istemesine bağlıyor. Gece gündüz demeden hastalarının evine bile giden İlhan bazen komik olaylarla da karşılaşmıyor değil. Bir gün gece vakti kapısı çalınır. Telaşla kapıyı açan eşi bir köylünün geldiğini söyler. Kapıdaki kadın "Doktor bey, kusura bakma hemşire yabancıdır onun kapısını çalamadım. İğnemi vurulmam gerek sen yabancı değilsin, oğlum sayılırsın. Şu iğneyi vuruver." der. Kadına bir şey diyemeyen İlhan çaresiz yardımcı olur.


Görevimi burada tamamlamayı düşünüyorum

"Şu anda benim tayinimin çıkacağı yere gitmek isteyen onun için uğraşan birçok doktor var ama ben gidersem arkamda bırakacağım insanları düşünüyorum. Bu yüzden içim elvermiyor, arkadaşlarım 5-6 defa İstanbul'a çağırdı, sınavlara girmem için uyardılar. Ama ben her defasında onları bir şekilde atlattım. Onlar da benden umudu kestiler. Görevimi burada tamamlamayı düşünüyorum." diyor. Hekimlik yemini etmiş bir kişinin daha göreve başlamadan tayin yerine göre istifa etmesini aklının almadığını ekliyor.

Yaşadıkları ve anıları tabii ki her zaman mutlu sonla bitmiyor İlhan'ın. Göreve ilk başladığı yıllarda uzak bir köyden tedavi olmak için gelen küçük bir çocuğa teşhis koyar. Reçeteyi yazar, anneye 'bugünden itibaren kullanın' diye uzatır. 2 gün sonra çocuk fenalaşır, sağlık ocağına getirilirken yolda ölür. Bu haberi aldığında dünyası kararır. Kendi ifadesi ile 'bir doktor için hayatındaki en kötü şey'i yaşamıştır çünkü hastasını kaybetmiştir. Acaba yanlış teşhis koyup hastasının ölümüne mi neden olmuştur? Annesini bir kenara çektiğinde ise asıl gerçek acı ortaya çıkar. Annesi parasızlık nedeni ile reçetedeki ilaçları alamamıştır. İşte o zaman daha da yıkılır. Lakin parasızlık nedeni ile ölmesi çok daha acı gelir. "Bu gibi olaylar hayatımda dönüm noktaları oldu." diyor İlhan. 20 senedir bu kasabada görev yapmaktan oldukça mutlu. Halkın gözünde bir kahraman olmak yerine Ali amcanın bir oğlu, Emine ablanın bir kardeşi, küçük Ali'nin Ahmet abisi olmak ise en büyük isteği...

Yaşlıların duası yeter

Doktor Ahmet İlhan'ın keşke büyük şehirde görev yapsaydım demeye bile vakti olmamış. Bereketli'de hasta kontrolüne çıktığımız Ahmet doktoru gören selam veriyor. Karlı köy yollarında elinde çantası boynunda atkısı dondurucu soğuğa rağmen ilerliyor. Doğduğu mahalle olan Turaç köyüne geldiğimizde ise bayırdan aşağı kayan çocuklar karşılıyor bizi. Ellerinde kızakları ile Ahmet ağabeylerinin yanına koşuyorlar. Hepsi bir yandan "Ahmet abi Ahmet abi hadi kaydıralım mı?" diyor. Bana bakıp "Kürşat Bey kayar mısınız?" sorusuna, "Doktor bey siz kayın ben de sizi çekeyim." diyorum. Bir heyecanla çocuklarla beraber rampayı tırmanıp kayıyorlar. Çocuklar Ahmet ağabeylerini geçmek için uğraşıyor ama o bu işin eskilerinden "Küçükken çok kayardık bu yokuştan." diyor. Kızağı çocuklara teslim edip hasta evine doğru ilerliyoruz. İçeri adımımızı attığımızda pencerenin yanında yatan yaşlı kadın doktoru görünce ayaklanmaya çalışıyor. Gözündeki parıltı ona olan sevgisinin en büyük örneği. Doktor kontrollerini yaptıktan sonra hayır duaları ile uğurlanıyoruz. Kapı çıkışında Doktor Ahmet bey bana bakarak, "İstanbul'da büyük şehirlerde yarım gün çalışmak için ısrar edip eylem yapan doktorlara bir anlam veremiyorum. İnsanların hayır dualarını almak bu kadar mı önemsiz? Ben burada 24 saati çalışsam da bir yaşlının hayır duası bütün yorgunluğumu alıyor." diyor. ZAMAN





 
  *** SİZİ KUTLUYORUZ *** BUGÜN 1143078 ziyaretçi (2494270 klik) MİSAFİRİMİZ OLDUNUZ ***  
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=
haberler haberler


Google Arama
Sitemde Arama
Yaşam ve İnsanlar

İstanbul Servisleri Neden Pahalı ? burakesc
Namaz Kılan Minik ile burakesc
GİMDES Helal Gıda Ramazan Buluşması burakesc