Create Your Own Countdown

Google

   
  *** İYİLİK İ«İN KOŞANLARIN YERİ***
  Hasan Cemal in İlk Namazı
 



Hasan Cemal ilk kıldığı namazı anlattı 27 Kasım 2009 Cuma : 

Dindar bir aileden gelmediğini söyleyen gazeteci Hasan Cemal, namaz kılmayı arkadaşının babasından öğrendiğini ve ilk kez cumaya gittiğinde ise çok heyecanlandığını anlattı.

 

Hasan Cemal'in yazısı

Klasik bayram yazısı mı, güçtür!

Dindar bir aileden gelmiyorum. Annemle babam namazında niyazında insanlar değildi. Ramazan aylarında bizim evde oruç tutulmazdı.
Ben ortaokuldayken, sınıftaki bazı arkadaşlarımın teşvikiyle birkaç kez oruç tuttuğumu anımsıyorum.
Uykudan uyanıp sahura kalkmak bana güç gelmişti.
İple çektiğim iftar vaktini daha çok sevmiştim.
Belki de iftar sofrasının zenginliğinden kaynaklanan bir duyguydu bu.
Bugün de iftar sofralarını severim, özellikle pastırmalı yumurta olduğu vakitler...
Bir ara namaz kılmayı da öğrenmiştim.
Lisedeki ilk yılım olabilir.
Ankara’da, Atatürk Lisesi’nde okuyordum.
Bir sınıf arkadaşım vardı, adı Ahmet olan. Babası, emekli levazım albayıydı. Namazında niyazında bir adamdı.
Yaz tatilinde Ahmet’le bana namaz kılmayı öğretmişti.

Duaları küçük bir not defterine yazmış, ezberlemiştim.
Ahmet’in babasının bizi ilk kez camiye, cumaya götürdüğü vakit nasıl heyecanlandığımı anımsıyorum.
Tatil dönüşüydü.
Rahmetli babam bendeki değişimi fark etmiş, anneme sormuştu, “Bu oğlan, Haso n’apıyor?” diye.
Vaziyeti öğrenince de, bana biraz sert bir dille bozuk atmıştı:
“Haso, sen bırak bu işleri de, git futbolunu oyna!”

Ben de futbolumu oynamıştım.
Evet, dindar bir aileden gelmiyorum.
Ama dini bayramların bizim ailemizde de özel bir yeri olduğunu çocukluğumuzdan hatırlıyorum.
Bayram sabahları erken kalkılırdı bizim evde.
Bayramdan birkaç gün önce Ankara’nın Ulus semtindeki mağazalardan taksitle alınan ‘bayramlık’larımı giyerdim.
Babam da giyinir kuşanır, başköşedeki berjerine kurulurdu. Gidip elini öper, bayram harçlığımızı alırdık.
Bu hiç değişmezdi.
Komşularımız arasında da harçlık verme alışkanlığı olan büyüklerimizi bilir, onları ziyaret edip ellerini öperek bayram harçlığımızı koparır, sevinirdik.
Kurban bayramlarında bir başka tuhaf alışkanlığımız ya da merakımız ise çevremizdeki bahçe ve arsalarda kurbanlıkların kesilmesini seyretmekti.
Dini bayramlarda öğlen yemekleri genellikle bizim evde yenirdi. Çünkü babam Ahmet Cemal ailenin kalan en büyüğüydü.
Ona saygının gereği olarak, annem Ayşe Cemal’in yakın akrabaları dahil genellikle bizim evde toplanılırdı.
Kocaman masanın çevresinde bir patırtı gürültüyle birkaç saatimiz geçerdi neşe içinde.
Babamın mutfakta pişmesine bizzat nezaret ettiği fırında but hiç eksik olmazdı o bayram sofrasından...
Bu arada sevgili babamın tatil günleri de iki buzlu kadehten oluşan öğle rakıları dini bayramlarda soframızdan uzak kalırdı.
Bayram deyince herkes bir şeyler anımsar, herkesin aklına bir şeyler takılır.
Yıllar geçtikçe, ilginçtir, ben de annemle babamı hatırlamaya başladım dini bayramlarda. Geçen yıl da öyle olmuştu. Midilli Adası’ndan onlara el sallamıştım.
Herkesin sevdikleri var.
Herkesin duyarlıkları var.
Herkesin kutsalları var.
Herkesin inançları var.
İnançsızlıkları var.
Kimse kimseye karışmasın.
Kimse kimseyi aşağılamasın.
Saygıyı, hoşgörüyü, tahammülü eksik etmeyelim birbirimizden.
Kendimizi ara sıra da olsa karşımızdakinin yerine koyarak düşünmeye, karşımızdakinin duygu ve düşüncelerini anlamaya gayret edelim.
Hiç kuşkunuz olmasın, hayat daha kolaylaşır o zaman...
Kurban Bayramınız kutlu olsun.
İyi tatiller.

Milliyet





 
  *** SİZİ KUTLUYORUZ *** BUGÜN 1187763 ziyaretçi (2624110 klik) MİSAFİRİMİZ OLDUNUZ ***  
 
haberler haberler


Google Arama
Sitemde Arama
Yaşam ve İnsanlar

İstanbul Servisleri Neden Pahalı ? burakesc
Namaz Kılan Minik ile burakesc
GİMDES Helal Gıda Ramazan Buluşması burakesc
Bu web sitesi Łcretsiz olarak Bedava-Sitem.com ile oluşturulmuştur. Siz de kendi web sitenizi kurmak ister misiniz?
‹cretsiz kaydol