Create Your Own Countdown

Google

   
  *** İYİLİK İİN KOŞANLARIN YERİ***
  Osmanlı Tıbbı Dehası.- Prof Dr.Ayten ALTINTAŞ
 










Prof. Dr. Ayten Altıntaş



Prof. Dr. AYTEN ALTINTAŞ
 
 
ÖZGEÇMİŞ
 
 
            11.6.1948’de Tokat’da doğdu. İlk ve orta öğretimini Konya’da yaptı. Yüksek öğrenimini 1966-1970 yıllarında İstanbul Üniversitesi Eczacılık Fakültesi’nde tamamladı. Aralık 1975’de Prof. Dr. Bedii N. Şehsuvaroğlu’nun yanında tıp tarihi çalışmalarına başladı. Hocasının vefatı üzerine Cerrahpaşa Tıp Fakültesinde Prof. Dr. Emine M.Atabek’in kürsüsüne geçti. 5 Kasım 1980’de Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde asistan kadrosuna atandı. 1 Temmuz 1982’de doktorasını tamamladı. Üç yıl özel nedenlerle üniversiteden ayrıldı. 8 Aralık 1986 tarihinde İ.Ü.Cerrahpaşa Tıp Fakültesi TıpTarihi ve Deontoloji Anabilim Dalı Yardımcı Doçent kadrosuna seçildi. 12 Ekim 1988’de doçent, 11 Nisan 1996 tarihinde profesör oldu.
            Prof. Dr. Ayten Altıntaş 1980 yılından itibaren Türk Tıp Tarihi Kurumu ve 1992 yılından itibaren de Uluslararası Tıp Tarihi Kurumu üyesidir.
            Evli iki çocuk annesidir.
 
  
 
e-posta: aytenas@mynet.com
 
 
 
YAYINLAR
 
A. TEZLER/KİTAPLAR
 
  1. Altıntaş A: “Tıp Tarihinde Testis Hormonu ve Anabolizan İlaçlara Geçiş”, Doktora Tezi (Danışman: Prof. Dr. Emine Atabek). İstanbul: İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, 1981.
 
B. MAKALELER:
 
  1. Altıntaş A: “Osmanlı Tıbbında Kastrasyonlar".Türk Üroloji Dergisi 1983; 9 (3): 183-188.
  2. a- Altıntaş A: "Divanü Lügat-it Türk'deki Tıbbi Bitkiler". Türk Dünyası Araştırmaları 1983; 25: 136-148.
b- Altıntaş A: “Divanu Lügat-it Türk’deki Tıbbi Bitkiler”. Tıp Tarihi Araştırmaları 2001; 10: 64-71.
  1. Altıntaş A: Türklerde Dişle İğdişcilik". Folklor ve Etnoğrafya Araştırmaları 1984: 13-15.
  2. Altıntaş A: "Tıp Tarihinde Testis Hormonu ve Anabolizan İlaçlara Geçiş". Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Dergisi 1984; 5 (12): 349-357.
  3. Altıntaş A: "Divanü Lügat-it Türk'deki Yemek ve Yiyecekler". Türk Folkloru Dergisi 1984; 62: 3-6.
  4. Altıntaş A: "Eski Türk Tıbbına Bir Bakış". Tıp Tarihi Araştırmaları 1986; 1: 84-87.
  5. Altıntaş A: "Eski Türk  Kültüründe Hayat Ağacı ve Ölümsüzlük Otu". Türk Dünyası Araştırmaları 1987; 51: 143-156.
  6. Altıntaş A: "Divanü Lüğat-it Türk'deki Tıp Terimleri".Tıp Tarihi Araştırmaları 1988; 2: 65-73.
  7. Altıntaş A: "İslam Tıbbını Etkiliyen Müfret Deva Yazarları". 1989; 3: 62-73.    
  8. Altıntaş A: “Rivad-ı ilmü'l-edviyetü'l-müfrede Fi t'-tıbbi ı-İslami". Bulletın of The Faculty of The İslamic Call, 9.th year, 1992, Socialist People's Libyan Arab Jaarhiriye, Tripoli.
  9. Altıntaş A: "Aphrodısıac Prescriptıons Mentıoned In The Ottoman Manuscripts On Medıcıne Datıng From The 17th and 18th centuries". Art&Androloji 1992; 6: 85-89.
  10. Altıntaş A: "Castratıon In Medıcal Practıce Durıng The Ottoman Empıre". Art&Androlojı 1992; 6: 121-125.
  11. Altıntaş A: Gülhane Askeri Tababet Tatbikat Mektebi ve Seririyatı’nda İlaç Hazırlama Çalışmaları". I. Türk Tıp Tarihi Kongresi Kongreye Sunulan Bildiriler. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayını. 1992: 157-162. 
  12. Altıntaş A: "İstanbul Gülhane Askeri Tababet Tatbikat Mektebi Binasının Bugünkü Durumu". I.Türk Tıp Tarihi Kongresi Kongreye Sunulan Bildiriler. Ankara: Türk Tarih Kurumu yayını. 1992: 179-181.
  13. Minkari T, Altıntaş A: “Kerim Sebati Gürün”. Çağdaş Cerrahi Dergisi 1993; 7 (1): 60-62.
  14. Altıntaş A: "Osmanlı İmparatorluğunda Hekimbaşılığın Lağvı Meselesi". 1993; 5: 52-58. 
  15. Altıntaş A: "Tıbhane-i Amire ve 14 Mart Tıp Bayramı". Tarih ve Toplum 1993; 117: 45-56.    
  16. Altıntaş A: "Sıhhıye Müzesi'nden Yeni Sağlık Müzesi'ne". İstanbul: İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü Yayını. 14 Mart 1995 (Ayrı baskı).
  17. Altıntaş A: "Tanzimata Müteakip Mekteb-i Tıbbıye-i Şahane'ye Hangi Milletlerden Ne Kadar Öğrenci Alınacağı Meselesi". Yeni Tıp Tarihi Araştırmaları 1995; 1: 68-91.
  18. a- Altıntaş A: "Dr.Karl Ambros Bernard'ın Mekteb-i Tıbbıyenin Kuruculuğu Meselesi". Tarih ve Toplum 1995; 143: 36-45. 
b- Altıntaş A: “Karl Ambros Bernard’ın Mekteb-i Tıbbıye-i Şahane’nin Kurucusu Olduğu Meselesi ve Görevi Hakkında” III. Türk Tıp Tarihi Kongresi (20-23 Eylül 1993, İstanbul). Kongreye Sunulan Bildiriler. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. 1999: 91-99.
  1. Altıntaş A: "Osmanlı İmparatorluğunda Hekimbaşılık Müessesesinin Yetkilerini Üzerine Alan Meclis, Meclis-i Umur-u Tıbbıye". Türk Dünyası Araştırmaları 1996; 100: 203-218.
  2. Altıntaş A: “Türk Cerrahisinin Önemli Bir Şahsiyeti Operatör Muallim Orhan Abdi (Kurtaran)". Sendrom 1996; 8 (2): 80-85.
  3. Altıntaş A: "Türklerde Eski Çağlardan Bu Yana Halk Sağlığı Açısından Müshil Kullanımı". Erciyes Aylık Fikir ve Sanat Dergisi 1996; 19 (227): 8-10.
  4. Altıntaş A: “Sultan Reşad'ın Ameliyatı”. Tarih ve Medeniyet 1997; 34: 50-53. 
  5. Altıntaş A: “Fatih Darüşşifası’nda Tıp Eğitimi Yapılıyor muydu?”. Tarih ve Toplum 1997; 27 (161): 35-39.
  6. Altıntaş A: “II.Mahmud'un Tıbbıye Nutku Düzmece miydi”. Tarih ve Toplum 1997; 28 (163): 4-8.
  7. Altıntaş A: “Topkapı Sarayının Önemli Bir Mevkii Gülhane ve Türk Tıp Tarihindeki Yeri”. Tarih ve Medeniyet 1997; 43: 6-9.
  8. Altıntaş A: "Demirkapı Viladethanesi (İstanbul'daki ilk Doğumevi)". Tombak 1997; 17: 26-30.  
  9. Altıntaş A: "Sağlık Müzesi". İstanbul Sağlık 1997; 2 (6): 24-25.
  10. Altıntaş A: “Osmanlı İmparatorluğunda 1837 Yılında Hastahanelere Gereken İlaçların İmali ve Dağıtımıyla İlgili Düzenleme Yapılması Hakkında”. Yeni Tıp Tarihi Araştırmaları 1996-1997; 2-3: 98-106
  11. Altıntaş A: "Sağlık Müzesinin Yağlı Boya Tabloları". Tombak 1998; 18: 36- 44.
  12. Altıntaş A: "Tıbhane-i Amire'ye Adım Adım". Tarih ve Toplum 1998; 29 (171): 132-137.
  13. Altıntaş A: "Tıbbıye’de İlk Nişan Merasimi".Tarih ve Medeniyet 1998; 48: 10-15.
  14. Altıntaş A: “Türkiyede Hemşireliğin Başlangıcı”. Sağlık Alanında Türk Kadını; Cumhuriyet'in ve Tıp Fakültesine Kız Öğrenci Kabulünün 75. Yılı (Ed.:Nuran Yıldırım). İstanbul: Novartis Yay. 1998: 378-387.
  15. Altıntaş A: “Doktor Pakize İzzet Tarzı”. Sağlık Alanında Türk Kadını; Cumhuriyet'in ve Tıp Fakültesine Kız Öğrenci Kabulünün 75. Yılı (Ed.:Nuran Yıldırım). İstanbul: Novartis Yay. 1998: 297-302.  
  16. Altıntaş A: “Gülhane 100 Yaşında”. İstanbul’da Sağlık 1998; 2 (9): 42-44.
  17. Altıntaş A: “Mazhar Osman'ın Kaleminden Cumhuriyetin 10.Yılında Sağlık Alanındaki Gelişmeler”. Cerrahpaşa Tıp Dergisi Cumhuriyetin 75. Yılı Özel Sayısı 1998; 29 (1): 42-50.
  18. Altıntaş A: “Cumhuriyetin İlk Yıllarındaki Sağlık Teşkilatımız”. Cerrahpaşa Tıp Dergisi Cumhuriyetin 75. Yılı Özel Sayısı 1998; 29 (1): 51-65.
  19. Altıntaş A: “Gülhane Seririyat Hastahanesi’nden Önceki Gülhane Hastahanesi”. V. Türk Tıp Tarihi Kongresi Bildirileri. Ankara: GATA. 1998: 1-11.
  20. Altıntaş A: “1853 Yılında İstanbul’da Bir Eczacının Cezalandırılması”. Yeni Tıp Tarihi Araştırmaları 1998; 4: 181-186.
  21. Altıntaş A: “Mülki Tıbbıye’nin Kuruluşu”. Tarih ve Toplum 1999; 31 (184): 12-18.
  22. Altıntaş A: “-"Edirne'deki İlk Askeri Hastahane'nin 1841-42 yılları Arasındaki Durumu Hakkında". I. Edirne Sarayı Sempozyumu Bildirileri. Edirne: TÜTF yayınları. 1999: 215-223.
  23. Altıntaş A: “Osmanlılarda  Modern Anlamda Tıp Eğitiminin Başlaması Tıbhâne-i Amire”. Osmanlı C: 8. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları. 1999: 528-542.
  24. Altıntaş A: “Ahmet Remzi Paşa’nın Türkçe Eğitimi İçin Hazırladığı Müfredat-ı Tıp Kitabı Hakkında”. II. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 20-21 Eylül 1990). Kongreye Sunulan Bildiriler. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. 1999: 199-204.
  25. Sarı N, Dinç G, Altıntaş A: “1910-1928 Yılları Arasında Yayınlanan Eski Harfli Reklamlarda Türk Müstahzaratçılığı”. II. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 20-21 Eylül 1990). Kongreye Sunulan Bildiriler. Ankara: Türk Tarih Kurumu Basımevi. 1999: 85-130.
  26. Altıntaş A: “Klinik Araştırmalarda Etik Kurallar”. Medikal Etik (Kuram ve Uygulama Sorunları) 1999, 1: 55-76.
  27. Altıntaş A: “Osmanlılarda Modern Anlamda Tıp Eğitiminin Başlaması Tıbhâne-i Amire”. Osmanlı C:8 içinde. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları. 1999: 528-542.
  28. Altıntaş A: “Eczacı Sınıfı’ndan Eczacı Mektebi’ne”. IV. Türk Eczacılık Tarihi Toplantısı Bildirileri (4-5 Haziran 1998, İstanbul) (Editör: Prof.Dr.Emre Dölen). İstanbul: 2000: 1-22.
  29. Altıntaş A: “Eczacı Sınıfı’ndan Eczacı Mektebi’ne”. IV.Türk Eczacılık Tarihi Toplantısı (İstanbul, 4-5 Haziran l998) Bildirileri (Edt: E. Dölen). İstanbul: M.Ü. Eczacılık Fak. Yayınları. 2000:
  30. Altıntaş A: “Tıbhâne-i Amire Tıp Medresesi miydi?”. Tarih ve Toplum 2000; 34 (200): 10-14.
  31. Altıntaş A: “Osmanlılarda Tıp Eğitimi (Tıbhâne-i Amire Dönemi)”. Osmanlı Devleti’nde Sağlık Hizmetleri Sempozyumu. Ankara: Ajans Türk Matb. 2000: 89-115.
  32. Altıntaş A: “Tıbhâne-i Amire Tıp Medresesi miydi?”. Osmanlı Devleti’nde Sağlık Hizmetleri Sempozyumu. Ankara: Ajans Türk Matb. 2000: 117-124.
  33. Altıntaş A: Doğan H: “Osmanlı’da Esnaf Tabip ve Ahilik Teşkilatı ile İlişkisi”. Türk Dünyası Araştırmaları 2001; 132: 125-141.
  34. Altıntaş A, Dinç G, Başağaoğlu İ: “Basılı Tıp Yayınları Alanının Öncülerinden Biri Tuhfetü’l-Tıb”. Tıp Tarihi Araştırmaları 2001; 10: 21-37.
  35. Altıntaş A: “Osmanlı Devleti’nde Cerrahlık Eğitiminin Tıp Eğitimi İçine Alınması”. Türkiye Klinikleri Tıp Tarihi 2001; 1 (2): 111-117.
  36. Altıntaş A: “35. Uluslararası Eczacılık Tarihi Kongresi”. Tarih ve Toplum 2001; 36 (216): 57-58.
  37. Altıntaş A: “Prof.Dr. Emine Atabek’in Deontoloji Dersleri”. Medikal Etik (Doğum, Ölüm Süreçleri ve Yaşamın Anlamı) 2001; 3: 19-23.
  38. Altıntaş A: “Yoğun Bakım Ünitelerinde Ötanazi Paneli”. Medikal Etik (Doğum, Ölüm Süreçleri ve Yaşamın Anlamı) 2001; 3: 25-27.
  39. Altıntaş A: “Osmanlı Sarayı İçin Bursa’da Yaptırılan Turşu, Sirke ve Nar Ekşileri”. I. Bursa Halk Kültürü Sempozyumu Bildiri Kitabı Cilt I. Bursa. 2002: 91-109.
  40. Altıntaş A: “Edirne’de İlk Askeri Kışla ve Hastanesi, Bostancı Kışlasındaki Hastane”. I. Edirne Tıp Tarihi Günleri Kongre Kitabı. Edirne: Trakya Üniversitesi Yayınları: 2002:
  41. Altıntaş A: “Osmanlı Devleti’nde Tabip ve Kontrolü”. Hekimce Bakış (Bursa Tabip Odası Yayın Organı) 2002; 52: 48-49.
  42. Altıntaş A: “Cariyeler Hastanesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Demirkapı Tıbbıye Binası, Galatasaray’daki Mekteb-i Tıbbıye-i Şahane Binası, Gülhane Kasrı, Haydarpaşa Tıbbıyesi, Haydarpaşa Askeri Hastanesi, Selimiye Kışlası, Tıbbıye’de Nişan Takdimi Merasimi”. Ülker Erke’nin Yorumu ve Fırçasıyla Türkiye’de Tarihi Sağlık Kurumları (38. Uluslararası Tıp Tarihi Kongresi) (Yayına Hazırlayan: Nil Sarı). İstanbul: 2002: 65, 67, 69, 81, 91, 95, 115, 127, 157.
  43. Altıntaş A: “Osmanlı Tıp Kitaplarında Şuruplar Şerbetler”. III. Merkez Efendi ve Halk Hekimliği Günleri (10-19 Mayıs 2002 Merkez Efendi). İstanbul: Zeytinburnu Belediye Başkanlığı. 2002: 36-37.
  44. Altıntaş A: “Feridun Nafiz Uzluk ve Mustafa Behçet Efendi”. X. Milli Mevlana Kongresi (2-3 Mayıs 2002) Tebliğleri (Prof.Dr. Feridun Nafiz Uzluk Armağanı). Konya:2002: 55-64.
  45. Altıntaş A: “Deontoloji’den Etik’e Aydınlatılmış Onam”. Obezite, Metabolik Sendrom ve Tıbbi Etik Sempozyum Kitabı. İstanbul 2003:111-115.
  46. Altıntaş A: “Afyon’da Karantina Tesisi ve Şehrin İçindeki Tabakhanelerin Kaldırılması” . VI.Afyonkarahisar Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri (Afyon Tarihi Kültürü Sempozyumu). Afyon:Afyon Belediyesi Yayınları No 10. 2003:51-61.
  47. Altıntaş A: “İlaç İmali İçin Ruhsat Kararnamesi 1906 (1906’da Yürürlüğe Giren Müstahzarat Ruhsatnamesi)”. Eczacılık Tarihi Araştırmaları VI.Türk Eczacılık Tarihi Toplantısında Sunulan Bildiriler (5-7 Haziran 2002, İstanbul). İstanbul: 2003:109-125.
  48. Altıntaş A: İstanbul Üniversitesi (Yeni) Tıbbi Etik Kurul Yönergesi, Dünya Tıp Birliği Helsinki Bildirgesi İnsan Üzerindeki Tıbbi Araştırmalarda Etik Prensipler (2000 Yılındaki kabul edilmiş metin). Medikal Etik 2003; 4:140-149.
  49. Altıntaş A: “İbn-i Şerif’in Yadigar’ı Hakkında” . Yadigar, 15. Yüzyıl Türkçe Tıp Kitabı Yadigar-ı İbn-i Şerif. İstanbul: 2003:11-31.
  50. Altıntaş A: “Bilgilendirilmiş Olur Formu Kimin İçin Hazırlanıyor”. Uluslararası Katılımlı 3. Ulusal Tıp Etiği Kongresi (25-28 Haziran 2003, Bursa) Kongre Kitabı Cilt1 (Edt: A.Erdemir ve ark). Bursa: Özhan Matb. Bursa.303-311.
  51. Altıntaş A: “Edirne’de Gülcülük ve Edirne Gülü”. Yöre 2003; 34: 3-10.
 
C. BİLDİRİLER:
 
  1. Altıntaş A: Gülhane Askeri Tababet Tatbikat Mektebi ve Seririyatı’nda İlaç Hazırlama Çalışmaları". I. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, l7-l9 Şubat l988).
  2. Altıntaş A: "İstanbul Gülhane Askeri Tababet Tatbikat Mektebi Binasının Bugünkü Durumu". I. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, l7-l9 Şubat l988).
  3. Altıntaş A: “Ahmet Remzi Paşa’nın Türkçe Eğitimi için Hazırladığı Müfredat-ı Tıp Kitabı Hakkında”. II. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 20-21 Eylül 1990).
  4. Sarı N, Dinç G, Altıntaş A: “1910-1928 Yılları Arasında Yayınlanan Eski Harfli Reklamlarda Türk Müstahzaratçılığı”. II. Türk Tıp Tarihi Kongresi, (İstanbul, 20-21 Eylül 1990).
  5. Altıntaş A: “Müderris Opr. Dr. Orhan Abdi Bey’in Çalışmaları”. 14 Mart tıp Bayramı etkinlikleri kapsamında düzenlenen Türk Tıbbına Hizmet Edenleri Anma Toplantısı (İstanbul, 13 Mart 1991).
  6. Altıntaş A: “Hekimbaşılık Müessesesinin Bazı Yetkilerini Üzerine Alan Diğer Bir Müessese: Meclis-i Umur-ı Tıbbiye”. İslam Medeniyetlerinde Bilim Kurumları Sempozyumu (İstanbul, 22-24 Nisan 1991).
  7. Altıntaş A: “Müderris Opr. Dr. Orhan Abdi Kurtaran”. TTTK tarafından düzenlenen Geleneksel Bilim Toplantıları (İstanbul, 21 Şubat 1991).
  8. Altıntaş A: "Aphrodısıac Prescriptıons Mentıoned In The Ottoman Manuscripts On Medıcıne Datıng From The 17th and 18th centuries". Uluslarası Androloji Kongresi (İstanbul, 18 Mart 1992).
  9. Altıntaş A: "Castratıon In Medıcal Practıce Durıng The Ottoman Empıre”. Uluslarası Androloji Kongresi (İstanbul, 18 Mart 1992).
  10. Altıntaş A: “Osmanlı İmparatorluğu’nda Hekimbaşılığın Lağvı Meselesi”. Bursa Tıp Tarihi Günleri Sempozyumu (Bursa, 14-15 Mayıs 1992).
  11. Altıntaş A: “Osmanlı Tıp eğitiminde teşrih Meselesi”. III. Uluslararası Türk Kültürü Kongresi (Ankara, 25-29 Eylül 1993).
  12. Altıntaş A: “İstanbul’un İşgalinde Türk Hekimlerinin Çalışmaları ve İstanbul’un Kurtuluşu”. Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nce Düzenlenen Milli Günlerin Kutlanması Paneli (İstanbul, 6 Ekim 1993).
  13. Altıntaş A: “Karl Ambros Bernard’ın Mekteb-i Tıbbıye-i Şahane’nin Kurucusu Olduğu Meselesi ve Görevi Hakkında” III. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 20-23 Eylül 1993).
  14. Altıntaş A: Sultan III. Selim’in Osmanlı İmparatorluğu’nun Sağlık Alanındaki Aksaklıkların Düzeltilmesi İçin Aldığı Kararlar”. Türk ve İslam Dünyasında Bilim ve Teknoloji Sempozyumu (İstanbul, 3-5 Haziran 1994).
  15. Altıntaş A: “Edirne'deki İlk Askeri Hastahane'nin 1841-42 Yılları Arasındaki Durumu Hakkında". I. Edirne Sarayı Sempozyumu (Edirne, 25-27 Kasım l995).
  16. Altıntaş A: “Türkiye’de Tıp Tarihi Eğitimi”. Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi’nin 50. Kuruluş Yıldönümü Etkinlikleri (Ankara, 1995).
  17. Altıntaş A: “Sıhhiye Müzesi Tarihçesi ve İlk Müdürleri”. İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü tarafından düzenlenen Konferans (İstanbul, 14 Mart 1996).
  18. Altıntaş A: 1853 Yılında İstanbul’da Bir Eczacının Cezalandırılması”. III. Türk Eczacılık Tarihi Toplantısı (Eskişehir, 3-4 Haziran 1996).
  19. Altıntaş A: “Süheyl Ünver Haklıydı. Fatih Darüşşifası’nda Tıp Eğitimi Yapılıyordu”. IV. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 18-20 Eylül 1996).
  20. Altıntaş A:  “Mekteb-i Tıbbiye-i Şahane’de Öğrencilerin İlk Toplu Hareketi”. IV. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 18-20 Eylül 1996).
  21. Altıntaş A: “Türklerde Eski Çağlardan Buyana Halk Sağlığı Açısından Müshil Kullanımı”. Türk Halk Edebiyatı ve Folkloru Kongresi (Konya, 9-11 Ekim 1996).
  22. Altıntaş A: “Türkiye’de Hemşireliğin Başlangıcı”. Sağlık Alanında Türk Kadını ve Tıp Fakültesine Kız Öğrenci Kabulünün 75.Yılı.Sempozyumu (İstanbul, 13-14 Kasım 1997).
  23. Altıntaş A: “Doktor Pakize İzzet Tarzı”. Sağlık Alanında Türk Kadını ve Tıp Fakültesine Kız Öğrenci Kabulünün 75.Yılı.Sempozyumu (İstanbul, 13-14 Kasım 1997).
  24. Altıntaş A: “Osmanlı Geleneğinde Gülhane ve Gülhane Günü”. IV. Ulusal Türk Kültürü Kongresi (Ankara, 4-7 Kasım 1997).
  25. Altıntaş A: “Gülhane Seririyat Hastahanesi’nden Önceki Gülhane Hastahanesi”. V.Türk Tıp Tarihi Kongresi (Ankara, 16-18 Mart l998).
26.  Altıntaş A: “Ülkemizde Ebeliğin Tarihsel Gelişimi”. Ebelik Haftası Etkinlikleri (İstanbul, 21-28 Nisan 1998).
  1. Altıntaş A: “Eczacı Sınıfı’ndan Eczacı Mektebi’ne”. IV. Türk Eczacılık Tarihi Toplantısı (İstanbul, 4-5 Haziran 1998).
  2. Altıntaş A: “Mülki Tıbbiye’nin Kuruluşu”. Osmanlı Devleti’nde Bilim ve Düşünce Uluslararası Sempozyumu (İstanbul, 5-6 Şubat 1999).
  3. Altıntaş A: “Osmanlı Devleti’nde Cerrahlık Eğitiminin Tıp Eğitimi İçine Alınması”. Osmanlı Dünyasında Bilim ve Eğitim Milletlerarası Konferansı (İstanbul, 12-15 Nisan 1999).
  4. Altıntaş A: “Tıbbi Araştırmada Gönüllünün Korunması”. I. Ulusal Tıbbi Etik Kongresi (Kocaeli, 9-11 Haziran 1999).
  5. Altıntaş A: “Osmanlılarda Tıp Eğitimi (Tıbhâne-i Amire Dönemi)”. Osmanlı Devleti’nde Sağlık Hizmetleri Sempozyumu (Ankara, 6 Aralık 1999).
  6. Altıntaş A: “Tıbhâne-i Amire Tıp Medresesi miydi?”. Osmanlı Devleti’nde Sağlık Hizmetleri Sempozyumu (Ankara, 6 Aralık 1999).
  7. Altıntaş A: “Tıbbiye’nin İlk Nizamnamesi (1857)”. VI. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İzmir, 22-24 Mayıs 2000).
  8. Altıntaş A: Eczacılık Sanatını Uzun Süre Üstlenen Meslek: Cerrahlık”. V. Türk Eczacılık Tarihi Kongresi (İzmir, 26 Mayıs 2000).
  9. Altıntaş A: “Başlangıcından İtibaren Hekim Modelleri”. 14 Mart Tıp Bayramı etkinlikleri Kapsamında düzenlenen Hekimliği Tarihsel Gelişimi paneli (Bursa, 16 Mart 2001).
  10. Altıntaş A: Osmanlı’da İlaç İmal Edenler”. 2001 Merkez Efendi Halk Sağlığı Günleri (İstanbul, 11-20 Mayıs 2001).
  11. Altıntaş A: “1853 Yılında Adana ve Tarsus’ta Yetişen Bir Bitkinin Değerlendirilmesi”. II. Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Günleri (Tarsus, 22-25 Mayıs 2001).
  12. Altıntaş A: “Edirne’de İlk Askeri Kışla ve Hastanesi, Bostancı Kışlasındaki Hastane”. Edirne Tıp Tarihi Günleri(Edirne, 3-4 Ekim 2001).
  13. Altıntaş A: “80 Yılda Sağlık Hizmetleri”. T.C. Sağlık Bakanlığı’nın kuruluşunun 80. Yılı Etkinlikleri (Ankara, 1 Mayıs 2002).
  14. Altıntaş A: “Osmanlı Sarayı İçin Bursa’da Yaptırılan Turşu, Sirke ve Nar Ekşileri”. I. Bursa Halk Kültürü Sempozyumu (Bursa, 2002).
  15. Altıntaş A: “Feridun Nafiz Uzluk ve Mustafa Behçet Efendi”. Feridiun Nafız Uzluk’u Anma Toplantısı (Konya, 2-3 Mayıs 2002).
  16. Altıntaş A: “Osmanlı Esnaf Tabip Kontrolü ve İmtihanı”. Osmanlı Öncesi ve Sonrasında Esnaf Sempozyumu (İstanbul, Mayıs 2002).
  17. Altıntaş A: “Osmanlı Tıp Kitaplarında Şuruplar Şerbetler”. III. Merkez Efendi ve Halk Hekimliği Günleri (İstanbul, 10-19 Mayıs 2002).
  18. Altıntaş A: “Deontoloji’den Etik’e Aydınlatılmış Onam”. Obezite,Metabolik Sendrom ve Tıbbi Etik Sempozyumu (İstanbul, 2003).
  19. Altıntaş A: “Afyon’da Karantina Tesisi ve Şehrin İçindeki Tabakhanelerin Kaldırılması”. VI.Afyonkarahisar Araştırmaları Sempozyumu.
  20. Altıntaş A: “İlaç İmali İçin Ruhsat Kararnamesi 1906 (1906’da Yürürlüğe Giren Müstahzarat Ruhsatnamesi)”. VI.Türk Eczacılık Tarihi Toplantısı (İstanbul, 5-7 Haziran 2002).
  21. Altıntaş A, Doğan H: “Osmanlı Esnaf Tabibinin Ahlak Eğitimi”. 38.Uluslararası Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 1-6Eylül 2002).
  22. Altıntaş A: “Tıphane-i Amire Dönemi”. Türkiye’de Çağdaş Tıp Eğitiminin Gelişimi Paneli, VII. Türk Tıp Tarihi Kongresi (İstanbul, 4 Eylül 2002).
  23. Altıntaş A: “Bilgilendirilmiş Olur Formu Kimin İçin Hazırlanıyor”. Uluslararası Katılımlı 3. Ulusal Tıp Etiği Kongresi (Bursa, 25-28 Haziran 2003).
 
 
TEZ DANIŞMANLIKLARI
 
  1. Zuhal Özaydın (Doktora tezi): "Tanzimat Devri Hekimi Hayrullah Efendi'nin Hayatı ve Eserleri". İstanbul, 1990 (144 sayfa).
  2. Asiye Iraz Savun (Yüksek Lisans Tezi): "Folklor Dergilerinde Yer Alan Tıbbi Folklor Makaleleri Bibliyografyası". İstanbul, 1991 (190 sayfa).
  3. Nermin Ersoy (Doktora Tezi): "Cerrahi Tedavide Hastanın Aydınlatılması  ve Aydınlatılmış Onam’ın (Rıza) Alınması ile İlgili Etik Sorunlar". İstanbul, 1991 (190 sayfa).
  4. Mine Şehiraltı (Ilgıcı) (Doktora Tezi): "Aile Planlaması Uygulamalarında Tıp Etiği ile İlgili Sorunların İncelenmesi". İstanbul, 1993 (212 sayfa).
  5. Dr. Namık Kemal Kurt (Doktora Tezi): “Şanizade Mehmed Ataullah Efendi’nin Kanunü’l Cerrahin  Adlı Kitabının incelenmesi”. İstanbul, 1999 (181 sayfa).
  6. Feryal Gündüz (Yüksek Lisans Tezi): "Osmanlı Devletinde İstanbul’da Kadınlara Hizmet için Açılan Hastane ve Klinikler". İstanbul, 1999 (149+27 sayfa).
  7. Dr. Mahmut Tokaç ( Doktora Tezi): “İlk Dönem (XIV-XV. Yüzyıllar) Türkçe Tıp Yazmalarında Cilt Hastalıkları ve Tedavileri”. İstanbul, 2000 (223 sayfa).
 
 

GÜL MASKESİ:Kokulu  İsparta gülünden Bir avuç  kadar ayıklanarak blendere koyun, içine bir yemek kaşığı gülsuyu ilave edin ve parçalayın. Gülsuyu ilave etmezseniz macun haline getiremezsiniz! Bu macunu hemen yüzünüze sürüp kurumaya bırakın. Ne kadar kalsa o kadar iyidir. Bu maskeyi elleriniz için de uygulayabilirsiniz.

GÜL NEMLENDİRİCİSİ:Kapaklı cam bir kabın içine gül suyunu ekleyin. İçine ayva çekirdeklerini ekleyip bir gece bekletin. Sabah pelte kıvamına gelmiş olacak içine çok az teze rendelediğiniz kırmızı pancar suyunu ilave edin. Nemlendiriciniz hazır. Hazırladığınız gül nemlendiricisini buzdolabında 3 hafta ile 1 ay arasında muhafaza edebilirsiniz.

GÜL CİLT TEMİZLEYİCİSİ:Kapaklı cam bir kabın içine gül suyunu ekleyip içine gliserin ekleyin. Makyajınızı ve cildinizi temizleyin.

GÜL TONİK: Aynı şekilde kapaklı cam bir kabın içine aldığınız gül suyunun içine demlediğiniz yeşil çay ilave edin tonik olarak kullanın.

 
 
Prof. Dr. Ayten Altıntaş


Bir kaşık gülbeşeker lütfen


Çok değil bundan 100 sene önceye kadar her evde bir Gülbeşeker kavanozu vardı ve ev erkânı sık sık bu kavanozdan bir kaşık alarak birçok rahatsızlıklarını tedavi ederlerdi. Ziyafetlerde başköşede bulundurulur, Padişahın sofralarında bu ilacı ikram etmek üzere özel kişiler seçilirdi. Saraylardan en mütevazı evlere kadar gülbeşeker tanınan bilinen ve çok kullanılan bir ilaçtı. Bunu özellikle belirtiyorum çünkü birçok şeyi unuttuğumuz gibi gülbeşekeri de unuttuk ve hatırlayanlar da bir Türk tatlısı olarak hatırlıyor, yazıyorlar.

Gülbeşeker daha doğru bir yazımla Gül-be-şeker  “İki kere şekere bulanmış gül” anlamına gelir ve kokulu gülle hazırlanan ilaçların başında yer alır. Bu tanım da hekimlerin tanımlarından. Çünkü Osmanlı tıbbında gül ve şekerle hazırlanan birçok ilaç var. Gül macunu, gül şurubu, gül murabbası, cüllâb, gülengübin, gül balı gibi. Bunlar damakta hoş bir tat bırakması için şekercilerin icat ettiği tatlı çeşitleri değildir. Her biri hekimlerin insan sağlığı için hazırladıkları reçetelerdir ve nasıl hazırlanacağı ve hangi hastalıklarda kullanılacağı ince detaylarına kadar denenmiş, düşünülmüş ve hazırlanmıştır. Gülbeşeker de bunlardan biri ve en önemlilerinden. Bu ilacı ve onun etrafında oluşan kültürü çoktan kaybettik, birçok şeyi kaybettiğimiz gibi. Ramazanın yaklaşması ile gülden hazırlanan bu faydalı ilacı tekrar hatırlatmanın iyi olacağını düşündüm. Çünkü gülbeşeker özellikle mide ve karaciğere faydalı ilaçlardan. Gereğinden çok ve çeşitli yemek yendiğinde,  ağır yemeklerden sonra oluşan mide yanmalarında ve hazımsızlıkta kullanılıyordu, özellikle Ramazanlarda fazlaca kaçırılan yemeklerden sonra “bir kaşık gülbeşeker” sofranın olmazsa olmazı idi.

Osmanlı hekimlerinin tıp kitaplarında yer alan gülbeşeker hazırlanması tariflerinden genel kabul göreni burada yazacağım. Çünkü her hekim kendi deneyimi ile bu ilacın hazırlanması ve kullanılması konusunda ufak farklılıklara sahip. Değişmeyen bilgi ise bu ilacın “soğutucu ve kurutucu” özelliğidir çünkü bu nitelikler gül ve şekerin nitelikleridir. O sebepten yanan ve kaynayan midelere ilaçtır, daha sonra da bozulan karaciğeri tamir eder.

Gül-be-şekerin hazırlanma usulü ise genelde şöyle idi; 1 ölçü temizlenmiş gül yaprağı 2 ölçü şeker ile güzelce ovulur ve güneşe bırakılırdı. 20 gün kadar güneşte bırakılan bu karışıma 20 gün sonra tekrar 1 ölçü şeker konulup tekrar ovulur ve 10 gün kadar güneşte bırakılırdı. Bu iki kere şekerle muamele edilmiş gül macunu sırlı kaplara alınıp ağzı kapatılıp kullanılmak üzere saklanırdı.

Burada kullanılan güller mutlaka kokulu pembe güllerdi. Bugün Isparta Gülü dediğimiz güllerden. Osmanlı döneminde ilaç olarak hazırlanacak gül macunları, gülbeşekerler için bu güller kullanılırdı. Özellikle bu güller herkesin kendi bahçesinde kendi imalatları için yetiştirilirdi,  bunun için kurulan büyük gül bahçeleri vardı hatta Sarayın bahçelerinde de bu kokulu güller yetiştiriliyordu. Bu güller kokusunu kaybetmemesi için sabahın erken saatinde toplanmalı ve sadece pembe yapraklarını ayırarak temizlenmeliydi. Temizlenen bu güller sırça kaplara konulur üzerine 2 ölçü temiz ve toz haline getirilmiş şeker ilave edilir bir güzel ovulurdu. Bu karışım aynı kapla güneş gören bir yerde bırakılır üstü de kıl elekle örtülürdü. Her gün bu karışım ovulur, 20 gün sonra 1 ölçü şeker daha ilave edilir, 10 gün daha ovmaya ve güneşe arz etmeye devam edilirdi. Sonunda gülbeşeker hekimin muayenehanesinde veya ailenin kilerinde yerini alırdı.

Osmanlı hekimleri gülbeşekerin midedeki hazmı arttırdığı, mide yanmalarında rahatlattığı, mideye kuvvet verdiğini vurgularlar. Aynı zamanda karaciğere kuvvet verdiği vücutta oluşan zararlı maddelerin etkisini azalttığını yazarlar. Hekimlerin tabiriyle balgamı ve safrayı söktürür, tıkanan süddeleri (salgı bezleri) açarak onların salgılanmasını sağlar. Bu sebeple karaciğere etkilidir. Hekimlerin çoğunluğu da gülbeşekeri hamilelere ve loğusalara yatacakları vakit yedirilmesini isterler. Bu onları rahatlatacak ve birçok bakımdan yarar sağlayacaktır.

Gülbeşeker kadar tanınan bir başka şey de “Gülbeşeker kaşığı” dır. Bugün “mama kaşığı” dediğimiz kaşığın ismi idi. Gülbeşeker o kadar günlük hayatımıza girmişti ki gülbeşeker kaşığı da artık orta boy kaşığın ismi olmuştu. Bu ölçü tıpta da bir ölçü birimi haline gelmişti. Hekimler hastaya yazdıkları şurubun veya ilacın alımı için reçetelerine “Bir gülbeşeker kaşığı” alınız yazıyorlardı.

Zaman her şeyi peşinden sürükleyip gitti. Gülbeşeker de bu gidenler arasında. Bugünlerde Sevgili Mary Işın’ın Türk Tatlıları Tarihi “Gülbeşeker” adlı kitabına başlık oldu. Bu çok değerli kitapta yer aldığı gibi,  Mevlana için bir kaşık gülbeşeker O sevgiliyi nasıl da hatırlatıyordu. Divan’ında ”Onun şekeriyle, onun gül bahçesinde gülbeşekere dönmüşüm” diyor, sonra da bize dönüp

“Ey gül bahçesinden kaçıp da şekerle karılan gül

Gül bahçesinden nasıl oldu da ayrıldın…

Şimdi gülbeşeker oldun ya gönül gıdasısın göz nurusun…

Gülbeşekerden maksadımız Tanrı lütfuyla bizim varlığımızdır...”  diyordu.

Gülbeşeker olabilmek ümidini hiç kaybetmeyelim. Hayırlı Ramazanlar…


Prof. Dr. Ayten Altıntaş

aytenas@mynet.com
 
 
 
  *** SİZİ KUTLUYORUZ *** BUGÜN 1111648 ziyaretçi (2379880 klik) MİSAFİRİMİZ OLDUNUZ ***  
 
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=
haberler haberler


Google Arama
Sitemde Arama
Yaşam ve İnsanlar

İstanbul Servisleri Neden Pahalı ? burakesc
Namaz Kılan Minik ile burakesc
GİMDES Helal Gıda Ramazan Buluşması burakesc